Bir adisyona akşam boyunca birkaç kez sipariş eklenir ve her ekleme mutfağa ayrı bir fiş olarak gider. Kâğıt sıkıştığında ya da fiş kaybolduğunda eskiden adisyonun tamamı yeniden basılıyordu; mutfak hangi kısmın yeni olduğunu ayırt edemiyordu.
Artık her satır hangi fişle gittiğini numara olarak tutuyor. Yeniden basmak istediğinizde yalnız o fiş basılıyor, öncekiler tekrar çıkmıyor. Yeniden basılan kâğıdın tepesinde yıldızlı bir tekrar damgası yer alıyor; mutfaktaki kişi bunun yeni sipariş olmadığını kâğıda bakar bakmaz anlıyor.
Miktarı artan ya da notu değişen satırlar da aynı mantıkla yeniden basılıyor. Fişler yazıcının ağ portuna doğrudan gittiği için tarayıcının yazdırma penceresi açılmıyor; garson siparişi gönderdiği anda kâğıt mutfakta çıkıyor.